بالا که میروی زیاد قدم هایت را محکم به زمین نکوب ، درست نیست زمینی که در خستگی ها رویش لم داده ای را در موفقیتت لگدکوب کنی!

بالا که میروی، نگذار لبخند حضار غرور را توی ملاجت بریزد ، این لب ها همان هایی است که پایین که بودی زورشان می آمد باز شوند و بگویند سلام!

بالا که میروی یادت باشد از همه تشکر کنی، همه ی کسانی که تو را به اینجا رسانده اند... راستی خدا یادت نرود!

بالا که میروی زیاد خوشحال نباش از این که تلفیقی از کف مرتب و نامرتب به افتخارت نواخته می شود.مردم این کف ها را برای خیلی ها زده اند که الان اسم خیلی هایشان یادشان نیست و به احتمال زیاد تو هم به خیل خیلی ها می پیوندی!

بالا که میروی یادت باشد باید پایین هم بیایی!

سید ابوالفضل معاشی